Gemi Elektronik
Markdan Bağımsız Gemi Yat ve Balıkcı teknelerinin cihaz onarımı kurulumu ve satışı
GMDSS Hakkında
Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO) kurulduğu 1959 yılından bu yana denizde can güvenliğinin sağlanması ve tehlikedeki kişilere yardım konusunun önemini göz önüne alan çalışmalar yapmaktadır. Bu çalışmalarda gelişen teknolojiye uygun cihazlar kullanılarak deniz tehlike ve güvenlik sisteminin kurulması böylelikle, denizde can güvenliğini tehlikeye düşürücü şartların en aza indirilmesi amaçlanmıştır.
1979 yılında Uluslararası Deniz Arama ve Kurtarma Konferansında benimsenerek kabul edilen Arama ve Kurtarma (SAR-Search and Rescue)Sözleşmesi, Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO)'nun, denizden gelecek tehlike uyarılarının kısa sürede işleme konularak arama ve kurtarma çalışmalarının etkin hale getirilmesi için, denizdeki haberleşme imkânlarını geliştirecek çalışmalarda bulunmasını öngörmüştür.
SAR Sözleşmesini göz önüne alan IMO, Deniz Tehlike ve Güvenlik Haberleşmesinde özellikle Denizde Can Güvenliği (Solas-74) Sözleşmesinin Telsiz Telgraf ve Telsiz Teçhizatları ile ilgili IV. bölümünün değiştirilip, gelişen teknolojiye uygun cihazlar kullanılarak arama ve kurtarma alt yapı tesisleri ile koordineli çalışacak tehlike ve güvenlik haberleşmesi düzenlemelerinin yeniden yapılandırılması ve yeni bir küresel Deniz Tehlike ve Güvenlik Sistemi (Global Maritime Distress and Safety System-GMDSS) oluşturulmasını kararlaştırmıştır
Vhf-Mf-Hf DSC
1.Denizcilikte Kullanılan Telsiz Telefon Frekansları
İki sınır frekans arasındaki, frekanslara band denir. Deniz haberleşmesinde , gemi ve kıyı telsiz uçlarının telsiz telefon iletişimleri için ayrılmış üç ayrı frekans bandı bulunmakta-dır. Uluslar arası Telsiz Haberleşme Birliği - ITU'nun kurallarına göre belirlenen bu bandlar aşağıda verilmiştir :
Ara Orta Frekans Bandı (IMF_ Intermedium Frequency 1605 - 4000 kHz
Yüksek Frekans Bandı (High Frequency ) 4000 - 27500 kHz
Çok Yüksek Frekans Bandı (VHF-Very High Frequency) 156 - 174 MHz
1605 - 4000 kHZ (MF) Bandı :
Bu band deniz haberleşmesinde telsiz telefon ve telsiz teleks kullanılarak yapılan iletişimlerde, gemi-kıyı, kıyı-gemi yönlerinde normal ve öncelikli çağrı ve çalışma frekanslarını içermektedir. 1605-4000 kHz bandı içinde bulunan 2182 kHz tehlike, emniyet ve ivedilik çağrı yayınları için yapacakları çağrılarda kullanılan uluslararası bir frekanstır. 2182 kHz frekansında yapılacak tehlike iletişimini karıştırmamak için 2173.5-2190.5 kHz alt bandı koruyucu band olarak ayrılmış olup , bu frekans aralığında haberleşme yamamak gerekir.
IF bandında, 1605-2850 kHz alt bandındaki telsiz telefon haberleşmesinin gönderim gücü düşük olup, 400 Watt ile sınırlandırılmıştır. Kıyı istasyonları çıkış gücü sınırı 5 kW olup, çalışma frekansları , "List of Coast Station" gibi, kıyı istasyonlarına ait kitaplarda bulu-nabilir. Özel tehlike ve güvenlik frekanslarında kullanılan emisyon J3E'dir.
4000-27500 kHz (HF) :
Deniz haberleşmesinde, telsiz telefon ve telsiz teleks kullanılarak bilgi iletişiminin sağlandığı bir başka band da 4000-27500 kHz arasındaki yüksek frekanstır. Bu frekanslarda çift yön (dubleks) ve tek yönlü (simpleks) telsiz haberleşmesi yapılabilmekte, tehlike, güvenlik ve ivedilik çağrı ve bilgileri gönderilip alınabilmektedir. HF telsiz telefon bandında kıyı ve gemi telsiz telefonu ile HF deniz haberleşme bandında yapılabilen göndermelerin verici gücü 1.5 kW'ı geçemez. Kıyı uçları ise aynı banttaki yapılan göndermelerin verici gücü 1.5 kW'ı geçemez. Kıyı uçları ise aynı banttaki yayınlarını en fazla 10 kW çıkış gücü ile yapabilir.
HF bandında bir kıyı ucu tarafından gemilere yapılan çağrılara ,gemi uçları aşağıdaki taşıyıcı frekansların uygun olan birisinden veya istenilen çalışma kanalına geçerek yanıt verirler. Ayrıca aşağıdaki kanallar , gemi uçlarının HF-telsiz telefonda çağrı yapma kanallarıdır.
Taşıyıcı Frekans ITU Kanal Numarası
4125 kHz 421
6215 kHz 606
8255 kHz 821
12290 kHz 1221
16420 kHz 1621
18795 kHz 1806
22060 kHz 2221
25097 kHz 2510
Aynı banda bir gemi tarafından bir kıyı ucuna yapılan telsiz telefon çağrılarına , çağrılan kıyı ucu aşağıdaki taşıyıcı frekansların uygun olan birisinden yanıt verir. Bu kanallar aynı zaman-da kıyı uçlarının çağrı yapma kanallarıdır.
Taşıyıcı Frekans ITU Kanal Numarası
4417 kHz 421
6516 kHz 606
8779 kHz 821
13137 kHz 1221
17302 kHz 1621
19770 kHz 1806
22756 kHz 2221
26172 kHz 2510
156-174 MHz (VHF) Bandı :
Elektromanyetik ışınımın yayılma erimi , frekansının yükselmesi ile azalır. Kısa mesafelerde yeterli ve kaliteli bir iletişim yapmak için deniz VHF bandı , MF , IF ve HF bantlarından daha kullanışlıdır. 156-174 MHz bandı telsiz telefonda , tehlike , güvenlik ve ivedilik iletişimi , liman ve gemi hizmetleri , gemiler arası bilgi akışı ; kıyı uçları aracılığı ile karadaki telefon abonelerine bağlantı gibi amaçlar için kullanılır. Bu bantta telsiz telefon için kullanılan emisyon sınıfı ise G3E'dir. Uluslar arası planlamalara göre , deniz VHF bandı , 01-28 ve 60-88 kanal numaraları ile düzenlenen ve her bir kanalın arasında en az 25 kHz kadar bir frekans ayrımı bulunan toplam 56 kanaldan oluşmaktadır. Bu kanalların bazılarında çift frekanslı ve bazılarında da tek frekanslı haberleşme yapmak mümkündür. Gemiler arasında sadece simpleks görüşme yapılabilir. Bunun nedeni ; çift yönü haberleşmede göndericinin kendi alıcısını bastırarak iletişimi engellemesidir. Aşağıdaki çizelgede , GMDSS içinde yapılan yeni düzenlemeleri de içererek , belirlenen bazı VHF kanallarının frekanslarını , bu frekansların amaçlarını ve işlevlerini göstermektedir.
DSC ( Digital Selective Calling-Sayısal Seçmeli Çağrı )
DSC-Sayısal Seçmeli Çağrı , MF/HF ve VHF bandlarını kullanarak gemiden-gemiye ,gemiden-kıyıya ve kıyıdan-gemiye öncelikli veya normal çağrı gönderilmesi amacına yönelik olarak oluşturulmuş bir yöntemdir. GMDSS içinde bu yöntemden , tehlike ve güvenlik amaçlı sayısal seçmeli çağrıların yapılması ayrıca iki istasyon arasında normal haberleşme isteğini belirten ilk bağlantının kurulması şeklinde yararlanılır. DSC tekniğinin diğer yersel haberleşme alt sistemlerine göre en önemli üstünlüğü , gemilerden ya da gemilere yapılan çağrıların, istenilen tarafa en hızlı şekilde duyulabilir bir alarm uyarısı ile birlikte görsel olarak ulaştırıla-bilmesidir.
DSC tekniği ile gönderilenler kısıtlı bilgiler içeren uyarı sinyalleri olup , ileri haberleşme aşamasını gerektirdikleri değildir. Söz konusu ileri haberleşme,DSC uyarı sinyalleri gönderildiği frekansa uygun bir telsiz-telefon ya da telsiz-teleks frekansından bu aygıtlar kullanılarak yapılır. Bununla birlikte DSC çağrıları aşağıda açıklanan kısıtlı bilgileri içerir veya gerektirebilir ;
a) DSC uyarıları , çağrılan istasyonun MMSI numarasını,çağrının öncelik tanımlamasını , geminin coğrafi konumunu ve zamanı belirten bilgileri içermek zorundadır.
b) DSC uyarıları ayrıca,tehlike ya da güvenlik mesajının içeriği ile ilgili kısa tanımlamaları yapılacak ileri haberleşmenin özelliklerini (telsiz-telefon / telek , simpleks dubleks vb.) belirten bilgileri , ulusal telefon ağına bağlı bir telefon abonesini vb. bilgileri kısıtlı olarak içerebilir.
Bir DSC çağrısını oluşturan bilgiler özel bir gemiye ya da kıyı istasyonuna bir coğrafi alan içindeki tüm alıcılara yönlendirilerek gönderilebilir.
GENEL AMAÇLI SAYISAL SEÇMELİ ÇAĞRI :
Sayısal Seçmeli Çağrıların tehlike ve emniyetle ilgili uyarılarını içeren gönderim , alım , onaylama ve aktarma gibi etkinlikleri vardır.
Sayısal Seçmeli Çağrıların genel haberleşme ile ilgili uyarıları gemiden gemiye , gemiden kıyıya ve kıyıdan gemiye gönderilebilir ve alınabilir. Gemilerden sahildeki istasyonlara DSC tekniği kullanılarak gönderilen normal haberleşme uyarısı genellikle o sahil istasyonu aracılığı ile uluslar arası telefon ya da teleks ağına bağlanması sistemini ortaya koyar. Bu tür Sayısal Seçmeli Çağrılar MF (1605 kHz-4000kHz) ve HF(4000 kHZ-27500 kHz) bandlarının kendilerine tahsis edilmiş frekansların belirli sürelerde otomatik dinleme yapan ve uluslar arası haberleşme hizmeti veren kıyı istasyonlarına yapılır. Kıyıdaki bu istasyonlara ait çalışma frekansları ve çalışma zamanları ITU'nun kıyı istasyonları kitabı (ITU List of Coast Station ) dan bulunmaktadır. VHF bandında yapılan her türlü Sayısal Seçmeli Çağrı , 156.525 MHz (VHF ch 70) üzerinden gönderilir ve alınır. Gemiden kıyıdaki bir istasyona yapılacak bir DSC uyarısının uygulama yöntemi üç ayrı aşamada gönderilir.
a)Geminin , kıyıdaki istasyonu otomatik dinleme yaptığı frekansta kıyı istasyonu MMSI numarasını kullanarak önceliksiz bir Sayısal Çağrı göndermesi aşaması ,
b)Kıyıdaki istasyonun kendisine yapılan çağrıyı aldığını onayladığı ve sonraki iletişimin çalışma frekansını belirttiği bir Sayısal Seçmeli Çağrı göndermesi aşaması,
c)İlk çağrıyı yapan gemi istasyonunun kıyı istasyonu tarafından belirlenen çalışma frekansına geçmesi ve ileri haberleşme uygulanmasını telsiz -telefon/teleks kullanılarak başlatılması aşaması. Yukarıda a , b ve c şıklarında belirtilen işlemler VHF bandında yapılacaksa kıyı istasyonu operatör yardımı olmaksızın bu basamakları otomatik olarak uygulayabilir. Gemilerden sahildeki istasyonlara yapılacak genel amaçlı çağrılar öncelikle sahi istasyonu belirlenmiş otomatik dinleme frekanslarında yada bunun bilinmesinin olanaklı olmadığı durumlarda aşağıdaki frekanslardan yapılabilir.
Kıyı istasyonlarına yapılacak genel çağrılarda ilk denenecek frekanslar ;
4219.5 kHz 16903.0 kHz
6331.0 kHz 19703.0 kHz
8436.5 kHz 22444.0 kHz
12657.0 kHz 26121.0 kHz
Genel haberleşme istemiyle gemiden gemiye gönderilecek olan Sayısal Seçmeli Uyarılar gemiler arası çağrı gönderme ve alma frekansı olarak tesbit edilen MF 2177.0 kHz den yapılır.
Gemiden gemiye yapılacak bir DSC uyarısının uygulama yöntemi yine üç ayrı aşama-da gönderilebilir.
a. Bir geminin, 2177.0 kHz gemiler arası çağrı frekansında yada önceden kararlaştırılan ve dinlenen başka bir DSC frekansında ulaşmak istediği diğer bir geminin MMSI numarasını kullanarak önceliksiz bir sayısal bir çağrı göndermesi aşaması ( Bu uyarı sonraki iletişimin yöntemi ve frekansını bildiren kısıtlı bilgileri de içermelidir.)
b. Çağrılan geminin kendisine gönderilen uyarıyı aldığını onaylayan sayısal karşı çağrıyı yapması aşaması,
c. Her iki gemi istasyonunun ilk yapılan çağrıda belirtilen çalışma frekans ve yöntemini kullanarak telsiz telefon/teleks aygıtları ile ileri haberleşmeye geçmesi aşaması.
INMARSAT
Uluslararası Denizcilik Uydu Teşkilatı (The International Maritime Satellite Organization - INMARSAT) paydaşlarını 79 tane devletin resmi veya özel kuruluşunun oluşturduğu bir birliktir. INMARSAT organizasyonu, 3 Eylül 1976 tarihinde IMO tarafından düzenlenen bir toplantı ile kabul edilmiş ve 16 Temmuz 1979 tarihinde uluslar arası bir sözleşme olarak yürürlüğe girmiştir. O tarihlerde teşkilatın başlangıç sermayesi 200 milyon Amerikan Doları olarak saptanmış ve bu sermaye ile düzenin uzaydaki bölümünün geliştirilmesine başlanmıştır.
1981 yılında kullanıma açılan INMARSAT , 75 derece K-75 derece G enlemleri arasındaki okyanus alanlarında uydu sistemlerinden yararlanılarak , karadaki , denizdeki ve havadaki gezici uçların , kendi aralarında yada karadaki sabit uçlarla olan iletişimini etkinlikle sağlamaktadır. Sistemin kullanıcılarına sunduğu üstün kaliteli, teleks, veri aktarımı, telefon ve faks haberleşmesinin yanında, tehlike ve emniyet ile ilgili haberleşmelere hız ve kolaylık getirici pek çok düzenleme de bulunmaktadır.
INMARSAT bir teşkilat olarak, aygıt üretimi yapmaz, ancak üretilecek cihazların sistemle uyumlu çalışmasını sağlamak için bazı gerekler ortaya koyar ve cihazların ilk örneklerinin üretimi aşamasında üretici firmalara destek verir. 1995 yılı sonu itibari ile dünyada 33,500 INMARSAT gemi aygıtı mevcuttur.
INMARSAT yapısı içinde haberleşmenin örgenleştirilmesini sağlayan üç temel öğe bulunmaktadır. Bu öğeler şöyle sıralanabilirler;
a) Uzay Bölümü
b) Kara Bölümü
c) Gezici Uç Birimler
1. INMARSAT UZAY BÖLÜMÜ:
Bugün için INMARSAT'ın uzaydaki unsurları, yeryüzünden 36,000 km irtifada yörüngelerine yerleştirilmiş olan INMARSAT- 2 uydularıdır. INMARSAT-2 gurubunda 4 adet uydu bulunmaktadır. Bu uydular, ekvatoral yörüngelerinde dünyanın kendi etrafındaki dönüş hızına eşdeğer bir açısal hızla hareket etmekte, böylece kapladıkları üç okyanus alanı üzerindeki mevkilerinde göreceli olarak sabit kalmaktadırlar.
INMARSAT-2 uyduları, birinci nesil kiralık uyduların yerine, İngiliz Aerospace ve altı yardımca şirkete imal ettirilmiş ve yörüngelerine oturtulmaları Ekim 1990 ile Nisan 1992 tarihleri arasında tamamlanmıştır. Bu ikincil uydular sisteme 250 kanallık bir kapasite artışı sağlamışlardır. INMARSAT-2 uydularından her biri 1300 kg ağırlığında olup, açılıp-toplanabilir güneş tablaları ile aldığı güneş enerjisini nikel-hidrojen pillerinde depolayarak, bunu tüm elektronik ve mekanik parçaları için güç kaynağı olarak kullanmaktadırlar. Her uydunun üzerinde bulunan Durum ve Yörünge Kontrol sistemi, uydunun yörünge üzerindeki hareketlerini, güneş tablalarının güneşe göre açılarını ve uydu anteninin devamlı olarak Yerküredeki kaplama alanına yönlendirilmesini sağlar. Uyduların alıcı ve verici antenleri, sinek gözü olarak isimlendirilebilecek bir yapıda olup, parabolik anten yapılarına göre % 30 daha az yer kaplamaktadır. Uydular, Londra'da bulunan İşlev Denetleme Merkezi tarafından idare edilir.
INMARSAT-2 gurubuna ait uydular kapladıkları okyanus bölgesine uygun olarak isimlendirilmişlerdir. Bu bölgeler şunlardır ;
(a) Atlantik Okyanus Bölgesi-Doğu ( Atlantic Ocean Region-East/AOR-E )
(b) Atlantik Okyanus Bölgesi-Batı ( Atlantic Ocean Region-West/AOR-W )
(c) Hint Okyanus Bölgesi (Indian Ocean Region / IOR )
(d) Pasifik Okyanus Bölgesi (Pasific Ocean Region/ POR )
21. Yüzyılın ilk on yılında INMARSAT-3 gurubu çok üstün nitelikli uyduların yörüngelerine oturtulması ile INMARSAT haberleşme sistemlerinin etkinliği daha da artacaktır.
2.INMARSAT KARA BÖLÜMÜ :
INMARSAT haberleşmesinde sürekliliğin ve etkinliğin korunması için, uzaydaki INMARSAT uydularının önceden belirlenen yörüngelerindeki hareketlerinin ve onlara yüklenmiş haberleşme ödevlerinin devamlı denetlenmesi gerekir. İşte bu amaçla yeryüzünde INMARSAT haberleşme sistemini ve buna bağlı alt sistemleri yöneten üç ayrı yer ucu bulun-maktadır.
a)Başta uzaydaki uyduların, sonra denizdeki gemilerin ve karadaki sabit istasyonların tümünün ayrıntılı denetimi INMARSAT Şebeke Denetim Merkezi (Network Control Centre-NCC) tarafından yapılır.
b)INMARSAT uydularının mekanik, elektrik ve elektronik unsurlarına ait hareketlerinin yere ve güneşe göre yönetilmesi , uydu alt sistemlerinin ve yüzeylerinin sıcaklıklarının kontrol edilmesi ve uydu hareketlerinin yakıt harcaması açısından denetlenmesi Uydu Denetim Merkezi (SatelliteControl Centre -SCC) tarafından yapılır. INMARSAT-2 uyduları, Londra'da kurulmuş olan SCC tarafından, izleme, ölçme ve komuta merkezlerinin yardımları ile yönetilir. AOR-E ve IOR uyduları İtaya'da , POR uydusu Çin'de ve AOR-W uydusu ise A.B.D. de kurulu bulunan TT&C'ler tarafından izlenerek , Londra'daki SCC'ye bilgi akışı sağlanır.
c)INMARSAT düzeni içindeki gezici yer uç birimlerine ve sabit kara istasyonlarının birbirleri ile uyumlu işleyişini sağlayan ve uyduların haberleşme ile ilgili hizmetlerini denetleyen karasal uç birimlere, Şebeke Düzenleştirme Merkezi (Network Co-ordination Station-NCS) ismi verilir. A.B.D. , Japonya, Singapur, İngiltere ve Yunanistan'da kurulmuş olan NCS'ler kendi bölgelerine ait INMARSAT uydularına denizden ve karadan gelen telefon ve teleks taleplerini , bunların karşılanma yeterliliklerini izlerler.
d)INMARSAT uyduları ile ulusal ve uluslar arası telefon ve teleks ağlarını birbirlerine bağlayan, böylece gemilerden karadaki abonelere yada karadaki abonelerden denizdeki gemilere teleks, telefon , faks veri aktarımı ve görüntü biçiminde haber gönderilmesini mümkün kılan yer uçlarına , Kıyı Yer İstasyonu (Coast Earth Station-CES / Land Earth Station-LES) isimi verilir. CES'ler kurulu oldukları ülkelerin INMARSAT'a paydaş olan ulusal telefon şirketleri tarafından işletilirler. CES idareleri, kullanıcılara , santral , bilinmeyen numaralara ulaşma , teknik yardım, telgraf , kredi kartı , gurup çağrı ve denizcilere uyarı yayınları gibi hizmetleri de verebilirler. Karadaki CES birimleri üç ayrı kısımdan oluşur. Bunlar sırasıyla, Parabolik Antenler, Elektronik Telsiz Haberleşme Unsurları ve Ana Bant Sinyal Alma ve Gönderme sistemidir. Parabolik antenler, çapı 14 m olan çanaklara sahiptirler. INMARSAT haberleşmesinde gemiden uyduya L ve uydudan sahile C frekans bandı kullanıldığında CES antenleri her iki bantta da haberleşme aşağıdaki bantlarda yapılır;
Gemilerden-Uydulara : 1626,5-1646,5 MHz
Uydulardan-Gemilere : 1525,0-1545,0 MHz
CES'lerden Uydulara : 6425,0-6443,0 MHz
Uydulardan CES'lere : 3600,0-3623,0 MHz
3.GEZİCİ YER UÇ BİRİMLERİ :
INMARSAT uyduları aracılığı ile haberleşe yapabilmek için üzerinde, INMARSAT A-B-C-M veya E cihazlarından birini yada birden fazlasını bulunduran seyyar istasyonlara (Gemi, Uçak veya Kara Aracı) Gezici Yer Uç birimleri (Mobile Earth Station -MES) ismi verilir. MES'in bir gemi olması durumunda, buna Gemi Yer İstasyonu (Ship Earth Station- SES) denir. Bugün için gemilerde kullanılan ve birbirine göre çok farklı özellikler taşıyan INMARSAT cihazları ve faydalanma alanları şunladır;
INMARSAT-A : Teleks , Telefon , Faks , Veri Aktarımı ve Elektronik Posta
INMARSAT-B : Teleks , Telefon , Faks , Elektronik Posta, Yoğun Veri ve Görüntü Aktarımı
INMARSAT-C : Teleks , Elektronik Posta ve Genişletilmiş Gurup Çağrı Alımı
INMARSAT-M: Telefon , Faks ve Veri Aktarımı
INMARSAT-E : Tehlike Uyarısı Gönderimi
Firmamız gemi elektronik ve haberleşme cihazlarının satış, montaj, bakım onarımı ve yedek parça hizmetleri olarak deniz sektöründe kaliteli hizmet vermektedir.
- AIS KLAS-A VE B SİSTEMLERİ
- HF/SSB Uzak Mesafe Telsizler
- RADAR SİSTEMLERİ
- GPS CİHAZLARI ve HARİTALAR
- SSAS (Ship Security Alert Systems)
- GYRO(Gyroscope)
- INMARSAT-C
- VHF TELSİZLER
- NAVTEX
